دارما (قسمت دوم)

قديمي ترين كتب مقدس سنت بوديسم به زبان پالي است كه پايه اصلي مكتب Theravada (قديميترين شاخه سنت) را تشكيل ميدهد.

دروس مكتب Mahayana به سانسكريت نوشته شده است.

نوشته هاي اوليه سنت كه از آنها به عنوان Tree Basket ياد مي شود، شامل موارد زير است:

1. وينايا (Vinaya): قوانين رفتاري كه عموما مربوط به رده بندي هاي رهبانيست
2. سوتراها (Sutras): سخناني كه توسط بودا و يا مريدان بلاواسطه او بيان شده است.
3. آبي دارما (Abhidharma): رساله هاي مدرسه اي كه آموزشهاي نسبت داده شده به بودا را تدوين و تعبير مي كند.

اصلي ترين قسمت اين نوشته ها كه مورد توجه عموم مردم مي باشد سوتراها هستند كه شامل 5 قسمتند:

1. سخنان طولاني (Digha)
2. سخنان متوسط  (Majjhima)
3. سخنان طبقه بندي شده (Samyutta)
4. سخنان موضوعي  (Anguttara)
5. سخنان كوتاه  (Khuddaka) كه بزرگترين بخش سخنان را تشكيل ميدهند و متنوعترين بخش هستند. شامل داستانهايي در مورد زندگيهاي گذشته بودا و چگونگي روشنيدگي او، زندگي پيروان بزرگ، آيه هاي آموزشي و ... است.

به طور كلي مي توان چنين بيان كرد كه پايه و اساس تعاليم در تمام مكتبهاي بوديسم يكي است و تفاوت فقط در جزئيات امر است. آيينهاي مختلف با توجه به ترتيب زماني بوجود آمدنشان از قوانين و سوتراهاي آيين قبلي الهام گرفته و مجموعه خاص خود را بوجود آورده اند كه البته گاهي تناقضها و اختلافهايي نيز در آنها مشاهده ميشود.

به طور كلي ترتيب زماني و محل ظهور آيينها بدين شكل است:

1. تراوادا در هند
2. ماهايانا در خارج از هند
3. مكتب چيني كه بعدا به كره و ژاپن رسيد
4. آيين تبت

(در مورد آيينهاي مختلف در پستهاي بعدي به تفصيل بحث خواهد شد)

در پست بعدي در مورد سانگا (SANGHA) كه جامعه رهباني سنت را تشكيل ميدهد، صحبت خواهد شد.

در پايان اگر سوالي در مورد مسايل مطرح شده وجود داره يا نكته اي نگفته اي مونده (كه البته حتما مونده!) خوشحال ميشم در بخش نظرات مطرحشون كنيد.